Elske, 29 oktober 2010
Argentinië , Missiones 23°

argentinie op zijn kop

Dag lieve schatten

Volgende week komen papa en mama op bezoek, ik ben door het dolle heen en heel het dorp is op de hoogte van hun komst. De bakker vroeg vanmorgen nog wanneer ze precies komen en hoe laat en waar ik dan op ze zal wachten.

Vandaag is het een regnachtige dag, jammer want we hadden nogal een wild plan, we zouden namelijk BOB, het paard, gaan ophalen. Bob staat hier honderd km vandaan rustig gras te kanen en weet nergens niks van. Er is hier een natuurpark waar paarden staan die je gratis op kan halen, je moet dan je documentnummer achterlaten en onderteken dat je ervoor zal zorgen en het niet op zal eten. Dat zal wel lukken. We gaan morgen, als het mooi weer is. We moeten alleen 30 km door de jungle heen, wat nogal een uitdaging is aangezien daar poema´s zitten, maar misschien kunnen we een jeep regelen, hoe we terug gaan met het paard is nog onduidelijk. Het is namelijk een wildebras, vandaar dat ik Tito met zijn pijl en boog mee ga vragen, Tito weet namelijk van alles over paarden ( en lijkt er een beetje op). Ik heb al een zadel en een bit.

Een paar dagen geleden was hier censo, dat is een reuze enquete waar geen enkele Argentijn aan ontsnapt. Het klinkt heel gezellig, jippie, ik mag iets over mezelf vertellen. Maar het is een ontzettend onknusse enquete. Ze willen namelijk helemaal niks van jou weten, neen, ze willen weten van wat voor materiaal je dak is gemaakt, je vloer, de muren. Het enige knusse is dat ze vragen wie gisteravond in jouw huis hebben geslapen. Dat kon nogal tot verwarring leiden. Ricardo deed ook mee, hij moest 24 huizen langs, maar het waren geen 24 maar 16 huizen. Die laatste 8 moest hij dus verzinnen. Moet je nagaan, er zijn dus heel veel onzichtbare inwoners. Maargoed, is het toch al een corrupte rotzooi in dit land, dus het maakt niet uit. Gewoon invullen die papieren.

De burgemeester is inmiddels bijna klaar met de bouw van zijn gigantische kiet ( het geld dat in het dorp moet worden gestoken gaat linea recta naar het zwambad in zijn achtertuin).

En daarbij, is uitgerekend op de dag van de enquete, de expresident Nestor Kichner de pijp uit gegaan, de esposo ( echtgenoot) van Christina, de huidige president. Dat is even slikken. De mensen verzamelen zich masaal voor het roze huis van Evita, jeweetwel, en zingen, huilen, schreeuwen. Christina zelf loopt met een zonnebril rond, houd handen vast, kust mensen, snikt. Toch wel mooi, open, warm, het deed me wel wat. Zoiets zal je in Nederland, denk ik, toch niet zo snel zien, wij zijn wat dat betreft wat koeler.

Met de bouw van het huis gaat het goed, we zijn ein-de-lijk klaar met het graven van die rot-posos...kuilen, waar later de stammen in moeten worden gezet om het huis te dragen. Ik heb twee dagen rondgelopen met een ondraaglijke pijn in mijn rug. Want op je knieen zandscheppen uit een meter diepe kuil is niet goed voor de gezondheid, kan ik je vertellen. Zandhappen.

Carlos, een langharige hippe, die ons hielp, zei heel komisch: Ik ga even ambtenaren. Daarmee wilde hij zeggen: een werkt, twee die toekijken. Zo werken ze hier in de municipio.

Dit weekend is het autocross. Dan willen ze altijd een nieuw tintje geven aan het dorp, en schilderen ze alle stoepranden wit met kalk. Maar niet keurig netjes recht, zoals in Nederland, nee, ze pleuren die verf als het ware half op de stoep half op de weg, zodat de stoeprand zelf sowieso wit is.

Nou, Ricardo ligt zijn siesta te ronken, want hij moest voor dag en dauw zijn kribbe al uit om les te geven. Hij heeft het schaak geintroduceerd en nu willen we een kampioenschap organiseren. Ricardo is eigenlijk psychologieleraar, maar hij geeft dus schaak.

Ik ga snel, want het regent als een dolle en het licht zal zal zo wel uitvallen.

Liefs, dikke kussen
Ik mis jullie!

Met HalloBuitenland.nl kun je Johoelske in Argentinië echt goedkoop bellen!