Reisverslag

Argentinië

Elske, 24 december 2009
Argentinië , Missiones 28°

kerstmis

Gister riep Ricardo

¨Kijk ElskA, papa Noél!¨
Ik rende naar het raam en papa Noel kwam op een jeep langsgescheurd terwijl hij zijn baard vasthield en een arm op een ijzeren stang had geklemd om niet te vallen. Het regende dat het goot en papa Noel had het dus niet getroffen met het weer.

Vandaag nieuwe kansen. Ik weet dat papa Noel eigenlijke de dikke gemene directeur van de Middelbare school is, die kinderen haat en pervers naar de konten van de vrouwen kijkt.
Deze man is ooit begonnen met Papa Noel, vanwege zijn enorme pens, en nog steeds kruipt hij elke 24 december in zijn genadeloze goedheiligmanrol.
Ik geloof dat hij geniet van de macht kinderen al bedelend achter zich aan te laten rennen en dan flink hard caramelos te gooien. Van de harde. Hij gooit deze caramelos uitermate hard en het wil wel eens dat een klein meisje met bruine vlechtjes er ¨per ongeluk´een tegen haar voorhoofd krijgt en duizelig omvalt. De camioneta ( jeep) met papa rijdt lekker door en hij heeft een teken met de bestuurder wanneer deze gas moet geven. Dat gebeurd wanneer de kindjes een beetje te dichtbij komen.

Vandaag is het kerstmis. Nou ja, eigenlijk morgen maar hier vieren ze alleen de kerstnacht. Een barbeque festijn met vooral gegrild varken.
De familie van Ricardo komt bij ons eten. Ik weet niet of Carlito ook komt ( zijn broer) want die was eergister lekker heavy on de hand al dronken en scheel kijkend dingen aan het gillen,

¨De enige familie die ik heb zijn jullie¨

¨En je moeder dan´

¨De enige familie die ik heb zijn jullie. Ik kan er niet bij zijn met kerst¨

( kits, spuug, hijg)

¨Waarom dan niet?¨

¨Mijn moeder heeft 50 pesos gegeven voor haar en Paola om inkopen te doen en ik heb geen rode cent, dus ik zou niks kunnen eten met kerst¨

(roggel, zuip zuip)

¨Nou, ik geloof dat je met kerst van harte welkom bent hoor´

¨Nee, kerst is erg belangrijk maar ik wil er niet bij zijn¨

¨Wat jammer, maar goed, we kunnen je niet verplichten¨

¨Als je er echt zo op aandringt dan kom ik, omdat ik weet dat het belangrijk is voor jullie¨

Lourdes ( zijn moeder) had hem 30 pesos gegeven om wat kerstinkopen te doen. Dat is natuurlijk een beetje dom van haar, want iedereen die Carlitos een beetje kent weet dat die 30 pesos direct uit worden gegeven in Beyco in de vorm van pils en wijn..we zullen dus vol spanning afwachten. Ik heb voor de zekerheid maar een grote fles wijn gekocht zodat iedereen zich een beetje kan relaxen.

Het is enorm heet en de inwoners van El Soberbio liggen uitgestrekt te gapen in de schaduw. Een aantal fanatikelingen zetten zwetend een boompje op met een paar vergeelde ballen. Ceferino ( de grote supermercado) puilt uit van de mensen die doelloos met hun karrteje rondjes lopen en genieten van de airconditioning. Anderen zijn zenuwachtig hun tafel al aan het dekken omdat er familie van ver komt. De dronkaarts hebben een duurdere wijn gekocht dan normaal, maar liggen nog steeds met dezelfde dronkaarts onder dezelfde boom te zuipen, de solisten proberen een vrolijke en gelukkige indruk te wekken en de armen hebben hun geld bijeen gelegd en zijn worstjes aan het braden met harde cumbia op de achtergond. De evangelisten schreeuwen oorverdovend liederen in de kerk en de katholieken bereiden zich voor door slingers op te hangen en te kijken of ze ergens een ventilator op de kop kunnen tikken om wat goddelijke wind de kerk in te blazen.

Goed, ik ga me huiswaarts wagen. Ik hoop dat jullie daar in het andere uiterste genieten van de witheid.

Ik wens jullie een kei mooie fijne witte romantische gelukkige kerst en een te gek oud en nieuw met leuke mensen, goede muziek en wat rotjes en sterren.

Un beso de navidad
Elske

Reageren op bovenstaand reisverslag

Reacties op bovenstaand reisverslag